Home Nieuws Nieuws 2019 oktober 8 knelpunten bij overgang van thuis naar het verpleeghuis

8 knelpunten bij overgang van thuis naar het verpleeghuis // 01/10/2019

BeterOud is ook een goede overgang van thuis naar het verpleeghuis. Maar in de praktijk blijkt deze overgang niet altijd soepel te verlopen. Het rapport ‘Van thuis naar het verpleeghuis: Op weg naar een soepele overgang’ benoemt acht knelpunten en mogelijke oplossingen. Het onderzoek is uitgevoerd door Vilans in opdracht van het ministerie van VWS en werd onlangs aangeboden aan de Tweede Kamer.

Overgang niet gemakkelijk

Minister De Jonge: ‘Signalen dat de overgang van thuis naar het verpleeghuis lang niet altijd gemakkelijk verloopt, waren voor mij aanleiding om een verdiepend onderzoek te laten uitvoeren. Nu de knelpuntenanalyse gereed is, wil ik samen met partijen, waaronder ActiZ en V&VN, vervolgacties bepalen en verder aan de slag gaan.’  Lees de brief van minister De Jonge.

Knelpunten zijn met elkaar verweven

Het rapport Van thuis naar het verpleeghuis laat de uitdagingen zien in de overgang van thuiswonende ouderen naar het verpleeghuis. Vilans-onderzoeker Ludo Glimmerveen: ‘Een belangrijk inzicht vanuit onze analyse is hoe de knelpunten verweven zijn. Een voorbeeld: de (geanticipeerde) eigen bijdrage kan leiden tot een verlate indicatiestelling, wat meer spoedopnames en overbelasting van mantelzorgers tot gevolg heeft. Hierdoor neemt de druk op de gehele keten toe en ontstaan er wachtlijsten, wat mogelijk opnieuw leidt tot spoedopnames.’

Lees het rapport

1. Eigen bijdrage en zorgval

Cliënten betalen geen aanvullende eigen bijdrage voor de zorg die zij thuis krijgen vanuit de Zorgverzekeringswet (Zvw). Deze bijdrage bestaat echter wel binnen de Wet langdurige zorg (Wlz). Vanaf het moment dat zij een Wlz-indicatie ontvangen betalen cliënten een eigen bijdrage, ook terwijl zij nog op de wachtlijst staan voor een verpleeghuis. Bovendien ontvangen sommigen in deze wachtperiode minder zorg vanuit de Wlz dan ze daarvoor kregen vanuit de Zvw en Wmo; de zogenaamde zorgval.

  • Welke oplossing? Extra mogelijkheden in overbruggingszorg en verruimen van de regeling Extra kosten thuis.

2. Indicatiestelling

Zorgprofessionals die te maken hebben met thuiswonende cliënten, denk aan de huisarts en het wijkteam, weten niet altijd wanneer mensen voor een indicatie in aanmerking komen en welke rol zij kunnen spelen als verwijzer. De ervaring met het indicatieproces zelf? Het is vaak traag en bureaucratisch en daardoor extra belastend voor cliënten en hun naasten.

  • Welke oplossing? Door een nieuwe werkwijze zal het CIZ in de loop van 2020 95% van de digitale aanvragen van zorgaanbieders binnen 7 werkdagen afhandelen.

3. Cliëntondersteuning

Tijdens de verhuizing van thuis naar het verpleeghuis krijgen cliënten en hun naasten gefragmenteerde informatie die dan ook nog vaak tekortschiet. Daarnaast kennen zorgprofessionals en zorgorganisaties de regelingen vaak niet en verwijzen zij de cliënt niet of niet goed door naar cliëntondersteuning. Bij de aanvraag van een Wlz-indicatie en de keuze voor een verpleeghuis krijgt een cliënt geen cliëntondersteuner die deskundig is op het gebied van de Wlz; die komt pas beschikbaar als hij de Wlz-indicatie eenmaal heeft.

  • Welke oplossing? Er zijn verschillende maatregelen aangekondigd om de onafhankelijke cliëntondersteuning te verbeteren.

4. Betrokkenheid sociaal netwerk

Als een cliënt naar het verpleeghuis is verhuisd, betrekken zorgmedewerkers het sociale netwerk niet altijd genoeg bij de zorg en ondersteuning. Tegelijkertijd geven medewerkers aan dat naasten zelf soms minder betrokken zijn vanuit het gevoel de zorg ‘uitbesteed’ te hebben. Naasten ervaren vaak tijdens het opnameproces te weinig ondersteuning, wat kan zorgen voor een gevoel van (over)belasting en verlies van regie.

  • Welke oplossing? De communicatie verbeteren tussen zorgmedewerkers en naasten. Tips hiervoor staan in de publicatie Communiceren met familie over het verhuizen naar en het verblijven in het verpleeghuis.

5. Informatie-uitwisseling

De (informatie)overdracht bij de overgang van thuis naar het verpleeghuis is vaak niet eenduidig, juist, tijdig, volledig of actueel. Er is geen eenduidig ketendossier voor correcte en snelle uitwisseling. Professionals moeten werken met allerlei verschillende digitale systemen.

  • Welke oplossing? Het ministerie van VWS gaat voor de gehele zorgsector investeren in versnellingsprogramma’s voor informatie-uitwisseling. Het subsidieprogramma InZicht moet ontwikkelingen versnellen die digitale gegevensuitwisseling veilig en eenduidig maken tussen professionals in de langdurige zorg, de curatieve zorg en met cliënten en mantelzorgers.

6. (Overzicht van) beschikbare capaciteit

Een overzicht van de regionaal beschikbare (bedden)capaciteit ontbreekt in veel gevallen. Informatie over wachttijden klopt vaak niet omdat er spoedopnames tussenkomen. Het gebeurt regelmatig dat de landelijke norm voor een wachttijd van 6 weken bij verpleeghuisopname ruim wordt overschreden. Voor echtparen die samen willen blijven lijkt dit probleem nog groter.

  • Welke oplossing? Er is een landelijk dekkend netwerk opgezet van regionale coördinatiepunten voor het eerstelijns verblijf (ELV). Veel coördinatiepunten richten zich inmiddels naast het ELV ook op andere vormen van vervolgzorg.

7. Spoedsituaties

De hiervoor genoemde knelpunten dragen eraan bij dat ouderen en hun naasten de overgang naar het verpleeghuis uitstellen en zorgen daarom voor meer (mogelijk vermijdbare) spoedsituaties bij thuiswonende cliënten. Daarnaast worden de knelpunten nog groter binnen spoedsituaties.

  • Welke oplossing? Het Praktijkteam ‘Zorg op de juiste plek’ regelt ondersteuning voor zorgprofessionals en organisaties die tegen knelpunten aanlopen bij de overdracht van kwetsbare mensen tussen verschillende zorg- en verblijfsvormen. Ook de handreiking ‘Regionale samenwerkingsafspraken Huisartsenposten + acute ouderenzorg’ van brancheorganisaties InEen en ActiZ helpt regionale aanbieders om acute zorg voor ouderen beter te organiseren.

8. Financieringsschotten

Budgetten zijn versnipperd over verschillende domeinen en aanbieders. Door al die loketten is het voor ouderen en hun naasten niet altijd duidelijk waar ze terecht kunnen met hun zorgvragen. Professionals hebben te weinig aansluiting bij andere zorgdomeinen, ze hebben er niet genoeg ervaring mee en weten er te weinig van.

  • Welke oplossing? Het ministerie van VWS ondersteunt een aantal regionale experimenten waarin gemeenten, zorgkantoren en zorgverzekeraars samen proberen om de regionale zorg en ondersteuning over de grenzen van financieringsdomeinen heen in te richten. Bekijk bijvoorbeeld de pilot Community Care Dongen. Daarnaast krijgen eerdere experimenten met het integraal persoonsgebonden budget een vervolg.

Meer lezen

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.beteroud.nl]





Gratis nieuwsbrief

Meld je aan voor de gratis nieuwsbrief met tips en informatie.

Bekijk nieuwsbrieven

Gratis nieuwsbrief

Meld je aan voor de gratis nieuwsbrief met tips en informatie.

Bekijk nieuwsbrieven

Beter Oud gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer