Arts-patiënt communicatie tijdens het diagnostisch proces: het ABIDE project

Acht geheugenpoliklinieken van het NGN namen gedurende 2016 en 2017 deel aan een observationele studie in het kader van het ABIDE project, uitgevoerd door het Alzheimercentrum Amsterdam in samenwerking met de afdeling Medische Psychologie van het AMC. Alle data is afgelopen jaar geanalyseerd ten behoeve van wetenschappelijke publicaties, die wij hopelijk in 2019 met u kunnen delen. In deze nieuwsbrief alvast een sneak preview van de resultaten.

Doel van het ABIDE project

Het belangrijkste doel van deze studie was om in kaart te brengen hoe artsen normaal gesproken informeren over diagnostisch testen en testresultaten, en in hoeverre zij patiënten en hun naasten betrekken bij het gesprek en besluiten die genomen worden tijdens het diagnostisch proces. Daartoe werden audio-opnames gemaakt van de gesprekken tussen 41 artsen, 136 patiënten en hun naasten. Ook vulden patiënten en naasten vragenlijsten in na ieder opgenomen gesprek (zie Figuur 1). 

ABIDE project

Figuur 1: Flowchart

Uitkomsten: weinig mogelijkheid tot vragen stellen

Over het algemeen boden artsen weinig gelegenheid tot het stellen van vragen en checkten zij zelden informatiebegrip, terwijl er aan het merendeel van de patiënten informatie werd verstrekt over diagnostisch testen, en de individuele testresultaten naderhand vaak met patiënten werden gedeeld. Geen van de patiënten en naasten gaf aan liever minder informatie te hebben ontvangen, maar ongeveer een kwart wilde meer informatie. Ondanks dat patiënten rapporteerden betrokken te willen zijn in beslissingen over hun zorg, werden besluiten over diagnostisch testen meestal genomen zonder hun voorkeuren mee te wegen. Belangrijke observaties hierbij waren dat patiënten en naasten bijna nooit initiatief namen tot een gesprek over diagnostisch testen, en dat artsen weinig gedrag lieten zien om hen bij beslissingen te betrekken. 

Aanbevelingen voor artsen

De onderzoekers stellen dat artsen over het algemeen meer kunnen doen om patiënten en naasten goed te informeren en te betrekken bij het gesprek en bij besluitvorming gedurende het diagnostische proces. Juist omdat patiënten en naasten informatie en betrokkenheid zeer waarderen, en deze een voorwaarde zijn voor zelfmanagement gedurende het verdere zorgtraject. Toekomstig onderzoek zou zich moeten richten op het ontwikkelen van manieren om arts-patiënt communicatie te verbeteren en zo de betrokkenheid van patiënten gedurende het diagnostisch proces te vergroten.

Reageer

Wil je een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.voorbeeld.nl] of [http://www.voorbeeld.nl]
Velden met een (*) zijn verplicht.

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.

Meer weten...