De ervaring van mevrouw Sutman-Rutten met ZWS-2

Ze is slecht ter been, heeft last van haar ogen en komt regelmatig met klachten in het ziekenhuis. Maar mevrouw Sutman-Rutten (85) woont zelfstandig, doet veel zelf en krijgt genoeg hulp van vrienden en familie. Alleen gaat ze de deur niet uit, maar ze is verre van eenzaam. 'Ik krijg drie keer per week eters. Het is altijd feest hier, net de zoete inval.'

Foto: Theo Peeters

In haar appartement in Nijmegen, vol foto’s van familie en herinneringen aan vroeger, vertelt ze over haar leven tijdens de oorlog, over de tijd waarin ze met haar gezin in Australië woonde en over de terugkeer naar Nederland. Veel gedaan en meegemaakt. En nu? 'Nu ben ik thuis en afhankelijk van anderen. In mijn eentje durf ik namelijk niet meer naar buiten. Sinds de operatie aan mijn knie loop ik erg slecht en ben ik te bang om te vallen.'

Vriendelijk zijn

Klagen doet mevrouw Sutman echter niet. 'Ik krijg erg veel hulp en heb veel aanloop. Met mijn dochter haal ik boodschappen, mijn zoon en kleinzoon komen allebei een dag per week eten, ik heb goede buren en een vriendin komt één keer per week een hele dag. Dan gaan we samen naar mijn therapie, waar ik oefeningen doe om te lopen. Verder heb ik drie uur per week een huishoudelijke hulp. Die doet de lastige, zware klussen in huis. Iets als afstoffen kan ik zelf wel.' Een rijk sociaal leven dus. 'Ik voel me ook niet belemmerd of opgesloten in huis. Als je vriendelijk bent voor anderen, krijg je dat terug. Mensen helpen mij, maar kunnen ook altijd bij mij langskomen.'

Vragen en testen

Het Netwerk Zorg voor Ouderen en Welzijn Netwerk Nijmegen, dat deel uit maakt van het Nationaal Programma Ouderenzorg, bezoekt ouderen als mevrouw Sutman om te screenen of zij kwetsbaar zijn. Met onder meer een vragenlijst. 'Ze vroegen of ik nog buiten kom en of ik zelf kook', vertelt mevrouw Sutman. 'En ik moest proberen te gaan staan zonder mij vast te houden, dat ging goed. Ook werd mij gevraagd waar een bekende van mij woont en een kwartier later werd dezelfde vraag gesteld. Natuurlijk wist ik dat nog, hierboven zit alles nog goed!' Hoewel mevrouw Sutman redelijk wat lichamelijke problemen heeft, redt ze zich naar eigen zeggen goed. Mede dankzij een gezond stel hersens en haar sociale netwerk.

Doorgaan zonder klagen

Mevrouw Sutman is een tevreden mens. Ze is positief over het ziekenhuis, haar huisarts en over haar leven. 'Ik heb veel plezier, het heeft bovendien geen zin te klagen. Natuurlijk vind ik het wel heel erg dat ik zo achteruit ben gegaan. Dat ik zo moeilijk loop, bang ben om te vallen, daar zenuwachtig over ben en daarvan soms weer duizelig wordt. Maar ik heb genoeg leuke dingen te doen. Sjoelen met een kennis verderop en kaarten met de buurvrouw. Koken, bezoek ontvangen en weer opruimen. Op mijn eigen tempo. Wat ik nog wil? Gewoon zo doorgaan en lang zelfstandig blijven. Ik vermaak me prima.

Reageer

Wil je een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.voorbeeld.nl] of [http://www.voorbeeld.nl]
Velden met een (*) zijn verplicht.

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten