Ervaring mevrouw Genet

Op dit moment kan mevrouw Genet (80) zelf de post uit de brievenbus halen. Of met haar rollator door de tuin lopen. Maar door hartproblemen, slecht lopen en darmklachten lukt dat niet altijd en heeft ze bij alles hulp nodig. 'Aan- en uitkleden en douchen gaat wel. Maar koken, boodschappen doen en schoonmaken doe ik niet meer. Ik kan niets meer zelf.'

Foto: Ronald Goedheer

Vroeger ging ze nog wel eens kaarten, of naar het restaurant in het dorp. 'Nu zit ik eigenlijk de hele dag een beetje. In lezen of televisie kijken heb ik geen zin.' En hoewel ‘uitzicht op de duinen’ mooi klinkt, reageert mevrouw Genet: 'Het is altijd hetzelfde. Bij een bushalte, waar ik vroeger op keek, gebeurt veel meer.' Toch is ze blij met de aanleunwoning waar ze na een beroerte vijf jaar geleden is gaan wonen. 'Vlakbij ‘de stichting’ waar ik terecht kan voor een kopje koffie.'

Aan één nummer genoeg

En niet alleen de koffie is in de buurt. Ook de hulp. 'Sinds ik ben gevallen heb ik een alarmknop. Als er wat is, kan ik daar op drukken en dan komt er iemand. Maar vaak denk ik: ik los het zelf wel op. Want wat moeten die mensen doen als ik bijvoorbeeld diarree heb?' Eigenlijk heeft mevrouw maar 1 telefoonnummer nodig, blijkt al snel: het nummer van Stichting Welzijn Bergen, dat betrokken is bij het NPO-project Lang Leve Thuis. 'Als ik een vraag heb of in paniek ben, bel ik ‘Bergen’ gewoon. Een vriendelijk woord doet zoveel!'

Van pedicure tot vervoer

Ouderen kunnen de stichting bellen met allerlei hulpvragen. Medewerkers van de stichting gaan dan aan de slag deze vraag op te lossen. Soms door een organisatie in te schakelen, soms vrijwilligers. 'Nu komt er huishoudelijke hulp, hebben ze laatst een pedicure voor me geregeld en krijg ik van maandag tot en met vrijdag eten van tafeltje dekje. En de meneer die dat komt brengen, zie ik ook wel eens als ik om vervoer heb gevraagd. Want ook daarvoor kan ik Bergen bellen, bijvoorbeeld als ik naar de dokter moet. Dan word ik opgehaald en als ik dat wil, gaat die meneer of mevrouw zelfs mee naar binnen. Dat is geweldig.'

Eigen huis

Dankzij al deze hulp, en soms die van haar kinderen, kan mevrouw Genet nog steeds zelfstandig wonen. Verder heeft ze niet veel contact in de flat. 'Met één buurvrouw wel, daar kan ik goed mee praten over mijn aankomende hartoperatie, omdat haar man hetzelfde heeft meegemaakt. En een kennis komt weleens langs, net als mijn zus. Maar ik ben graag op mezelf, wil ook zelfstandig blijven wonen. Ik heb altijd een eigen huis gehad, en nu gelukkig nog steeds.'

Meer ervaringen

  • Lees ook de ervaring van Piet Groot, directeur van WonenPlus
  • In de looptijd van het project zijn ook veel gesprekken geweest, we hebben een aantal uitspraken hieruit verzameld.

Reageer

Wil je een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.voorbeeld.nl] of [http://www.voorbeeld.nl]
Velden met een (*) zijn verplicht.

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten