De vertaling van GRIP & GLANS naar de praktijk

Het groepsprogramma GRIP & GLANS is evidence-based voor autochtone alleenstaande vrouwen van 55 jaar en ouder. Zal het ook effectief zijn bij allochtone ouderen? Welke aanpassingen zijn daarvoor nodig, zonder de essentie van het programma aan te tasten? In de Rotterdamse deelgemeente Feijenoord is men hiermee aan de slag gegaan. Lees ook wat projectleider Maria Smedts vertelt over de interventie.

Bij de doorontwikkeling van de interventie GRIP & GLANS voor allochtone mannen en vrouwen is informatie verzameld via een klankbordgroep. Deze groep, bestaande uit professionals en allochtone ouderen, gaf bijvoorbeeld nadrukkelijk aan dat er gescheiden bijeenkomsten moeten zijn voor mannen en voor vrouwen. Het is van belang om aan te sluiten bij bestaande groepen, omdat ouderen zich beslist niet individueel zullen opgeven voor een cursus.

GRIP & GLANS overleg tussen trainer en contactpersoon
Trainer Fijke van Meijden overlegt met de contactpersoon Ayse Ören.

Contactpersoon als houvast

Trainer Fijke van Meijden vindt het belangrijkste advies de verbinding met een contactpersoon. 'Zij is echt de houvast voor de trainer. Heb je haar vertrouwen, dan heb je ook het vertrouwen van de groep', is haar ervaring. 'Je hebt zo’n vertrouwenspersoon echt nodig om te starten met een groep. Ze vormt de schakel naar de groep. Ze zorgt mede voor een vertrouwde sfeer, waardoor de deelnemers over zichzelf durven te vertellen. Daarbij kan zij, op momenten dat het nodig is, vertalen. De cursus wordt in het Nederlands gegeven, dus het is fijn dat er soms een begrip in de eigen taal kan worden toegelicht.'

Fijke heeft met Anja Beek twee groepscursussen GRIP & GLANS gegeven, waaronder een in de wijk Bloemhof bij een inloopgroep. 'De deelnemers waren bijzonder enthousiast', vertelt ze. Bij deze groep was het aantal op sommige dagen wel groot. Dat varieerde van 12 tot 19, terwijl de cursus oorspronkelijk is opgezet voor 6 tot 12 deelnemers. Niet iedereen was alle cursusdagen aanwezig. Soms waren de mensen er maar 1 of 2 keer, omdat ze op dat moment toevallig langskwamen. Maar dat deed niets af aan de inzet. Alle aanwezigen deden altijd van harte mee. Die wisselende samenstelling en de taalbarrière vergen overigens wel flexibiliteit en creativiteit van de trainers.'

Lees het volledige artikel op ZorgEnz.nl of lees het artikel GRIP & GLANS voor allochtone ouderen in Rotterdam (pdf).

Lees verder

Reageer

Wil je een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.voorbeeld.nl] of [http://www.voorbeeld.nl]
Velden met een (*) zijn verplicht.

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten