Deelnemer aan onderzoek naar zorgnetwerken

Aan hulp geen gebrek. Terwijl mevrouw Bommels (86) vertelt over hoe het werkt in haar zorgwoning en over haar nicht die veel voor haar doet, klinkt op de achtergrond gerommel uit de keuken. Een vriendin die de glazen oppoetst. “Zonder hulp zou ik niet meer kunnen. Gelukkig is dat allemaal goed geregeld. Ik ben een tevreden mens.”

Foto: Marco Okhuizen

Mevrouw Bommels woont al achttien jaar in een speciale zorgwoning om de hoek van de Amsterdamse Dappermarkt. “De eerste waar je zelfstandig kan wonen, maar waar wel 24 uur een verpleegkundige aanwezig is die je altijd om hulp kan vragen via de alarmknop. Helaas is verpleegkundige hulp wegens bezuinigingen sinds kort niet meer ’s nachts aanwezig. Erg voor de bewoners die dat echt nodig hebben.”

Professionele hulp

’s Nachts heeft mevrouw geen hulp nodig. En als het echt moet, kan ze altijd thuiszorg bellen. Overdag is ze echter wel afhankelijk. Onder meer vanwege hartproblemen, diabetes en een darmziekte. Ook heeft ze vaak last van luchtweginfecties en is ze slecht ter been. “Ik kom vaak bij de cardioloog en de huisarts. Verder ga ik naar de trombosedienst en krijg ik hulp van de verpleegkundigen als dat nodig is. Bijvoorbeeld bij het douchen als ik een slechte dag heb, of gewoon voor een sociaal praatje. Verder komt drie keer in de veertien dagen een huishoudelijke hulp.”

Lieve mensen

Mevrouw Bommels krijgt niet alleen professionele ondersteuning. “Ik heb veel lieve mensen om me heen, zoals mijn nichtje die ook mijn mantelzorger is. Die was hier altijd kind aan huis en nu helpt ze mij. Zo gaat ze mee naar de dokter, doen we samen boodschappen en regelt ze mijn financiële zaken. Mijn dochter woont namelijk in Italië, maar als dat nodig is komt ze naar Nederland. Ook bellen we iedere dag. Ze woont ver weg, maar ik heb misschien wel meer contact met haar dan een moeder die een dochter om de hoek heeft wonen.”

Een goed project

Een heel netwerk dus, heeft mevrouw Bommels om zich heen. NPO-netwerk Ouderennet VUmc en partners onderzoekt dit soort zorgnetwerken. Hoe werken ze? En is er bijvoorbeeld overleg tussen mantelzorgers en professionals? Ook het netwerk van mevrouw Bommels wordt daarvoor onder de loep genomen. “Goed dat er zo’n project is dat onderzoekt waar knelpunten zitten. Want hoe moet het bijvoorbeeld met mensen die niet zoveel familie en vrienden om zich heen hebben als ik? Ik vind dat iedereen goede hulp moeten krijgen. Bij mij werkt het gelukkig goed. Mijn nichtje heeft dezelfde huisarts dus hij vraagt haar ook altijd naar mij. En de verpleegkundigen hier kennen haar ook.”

Geen verveling

Hoewel ze tevreden vertelt over de invulling van haar dagen, vindt mevrouw Bommels het soms wel moeilijk dat niet alles meer vanzelf gaat. “Zie ik een vlek op de vloerbedekking, dan kan ik die niet even weghalen. Het is toch steeds moeilijk te aanvaarden als er weer een stukje zelfstandigheid afbrokkelt.” Dat geldt ook voor de afstand die ze kan afleggen buiten met haar rollator. Die wordt steeds kleiner. “Dat is toch wel een belemmering. Maar ik ga iedere dag even naar buiten. Je moet zo lang mogelijk proberen zelfstandig te blijven.” En is het slecht weer? Ook dan vermaakt mevrouw zich met handwerken, lezen en koken. “Ik heb me nog nooit verveeld, ook niet nu ik ouder word. Iedere dag zie ik als een cadeautje.”

Meer informatie

Mevrouw Bommels neemt deel aan het project Zorgnetwerken van kwetsbare ouderen: de afstemming en samenwerking tussen hulpverleners, uitgevoerd door Ouderennet VUmc en partners.

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten