Zo lang mogelijk zelfstandig wonen

Een lange geschiedenis van medische klachten brengt Bertha Meurers-Sluper (89) niet af van haar voornemen zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen. En ook al beweegt ze moeilijk en heeft ze voortdurend pijn, ze volhardt in haar zelfstandigheid. “Ik heb nog een wil en als je je erbij neerlegt, dan gaat het niet meer.”

Foto: Rogier Bos

De operaties die mevrouw Meurers de afgelopen jaren onderging hebben gelukkig niet per definitie beperkende gevolgen. “Sinds m’n staaroperatie zie ik erg goed”, vertelt ze opgewekt, “en ook weet ik alles nog precies!” Dat laatste blijkt, want mevrouw heeft alles prima geregeld.

Sta-op stoel

De sta-op stoel in haar woning in zorgt ervoor dat ze zo comfortabel mogelijk en met zo min mogelijk pijn kan gaan zitten. Ze wijst naar een stok met een grijper aan het eind. “Daarvan heb ik mijn dochter er drie laten halen, heel handig om van alles mee te pakken zonder dat ik hoef op te staan of te bukken.” In de keuken een kapperstoel mét wasbak voor haar wekelijkse kapbeurt en in het schuurtje een scootmobiel waarmee ze er in het voorjaar en de zomer graag op uit gaat. “Daar heb ik goede tochten mee gemaakt! Er moet dan wel iemand mee want ik kan er niet zelf op en afstappen”, legt ze uit.

Weekschema

Ook in de verzorging loopt alles volgens een vast schema: driemaal daags iemand van de thuiszorg die haar uit en in bed helpt en ondersteunt bij de dagelijkse verzorging en het aantrekken van steunkousen en corset. Haar dochter en twee kleindochters doen bij toerbeurt de was en de boodschappen. En vier keer per week komt de fysiotherapeut aan huis met oefeningen om haar zo soepel mogelijk te houden. “En op woensdagmiddag komt er ook nog een vrijwilligster om een potje met me te kaarten of om foto’s te kijken. Ik verveel me niet,” lacht mevrouw Meurers.

Wankel evenwicht

Verder heeft mevrouw Meurers een bel waarmee ze contact kan leggen met de buitenwereld als er iets mis gaat. Belangrijk dat de medewerker van thuiszorg niet vergeet mevrouw Meurers deze te geven nadat ze haar hebben verzorgd. “Ik heb de bel maar een keer hoeven gebruiken. Nadat ik belde, waarschuwde de thuiszorgcentrale mijn dochter die me kwam helpen”. Maar hoe goed ze het ook heeft geregeld, haar evenwicht is en blijft wankel: “Bij het in bed leggen is het belangrijk dat mijn benen precies goed op de kussens liggen. Als ik niet goed lig, blijf ik de hele nacht wakker van de pijn. Ook als ik er ’s nacht uit ga om even op de po-stoel te gaan, moet ik me precies goed terug in bed laten vallen, anders krijg ik het niet meer voor elkaar goed en zonder pijn te gaan liggen.”

Bron: boek CSO, 'Werken aan betere ouderenzorg'

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten