Actief in cliëntenraad van woonzorgcentrum

“Ik ben bijzonder, dat kan ik gerust zeggen”, stelt Gré van Tilburg. En ze heeft gelijk. Met haar 91 jaar maakt ze zich in de cliëntenraad van het woonzorgcentrum hard voor andere ouderen, is ze politiek actief, blijft ze bij de tijd via mail en internet en neemt ze deel aan de redactiecommissie van het maandblad van het centrum. “Geestelijk ben ik goed, mijn enige beperking is dat ik in een rolstoel zit. Daardoor heb ik bij alles hulp nodig.”

Foto: Hielco Kuipers

De rolstoel is de reden dat mevrouw van Tilburg in een woonzorgcentrum woont, met alle ondersteuning bij de hand. Op de gang lopen dan ook flink wat verzorgenden rond. “’s Morgens komen ze eerst prikken vanwege mijn diabetes en verder krijg ik de hele dag hulp: bij het wassen en de toiletgang. Eten doe ik in de grote zaal, voor de gezelligheid.”

Actief leven

Als echte Noordwijkse woont ze naar haar zin in het appartement aan de duinen. Dichtbij zee en de grote steden. Daarnaast zijn er regelmatig uitstapjes in de buurt en leidt ze de bridgeclub. Een actief leven dus. “Maar dat heb ik altijd gehad. Ik ben 37 jaar zwemdocente geweest, had een gezin met vier kinderen en ben op mijn 26ste gestart met vrijwilligerswerk.” Deze betrokkenheid is zichtbaar in haar kamer door de Koninklijke onderscheiding aan de muur. “Ik probeer mijn hele leven voor de zwakkeren op te komen, ook nu nog als adjunct-hoofd van de cliëntenraad.”

Ruimte voor eigen beslissingen

Door slijtage aan haar gewrichten zit mevrouw in een rolstoel. Ook haar gehoor en zicht worden slechter. “Daardoor voel ik mij wel beperkt. Ik moet overal zoveel moeite voor doen. Bovendien wil ik graag controle houden. Prikken voor mijn diabetes doe ik toch het liefste zelf, dan weet ik zeker dat het om de goede hoeveelheid gaat.” Wel fijn vindt mevrouw van Tilburg dat er in het huis veel ruimte is voor haar eigen mening. “Ook over de zorg die ik krijg mag ik altijd zelf beslissen. Zo wil ik liever niet meer naar het ziekenhuis. Daar wordt dan naar geluisterd. Verder werken de zusters goed samen met de huisarts. Soms zeggen ze dat ik beter de arts kan laten komen en volgens mij overleggen ze ook goed.”

Aandacht voor vergrijzing

“Het is natuurlijk niet iedereen gegeven zo goed te blijven”, beseft mevrouw van Tilburg, maar ze zorgt er wel zelf voor dat ze ‘bij’ blijft. “Door altijd overal bij betrokken te zijn en de ‘waarom’-vraag te stellen. En door mee te gaan met de tijd, door bijvoorbeeld te internetten en te e-mailen.” Over de zorg is ze tevreden. “Wel vind ik dat je altijd moet kijken of het beter kan. Gelukkig denkt de directie daar hetzelfde over. Wat betreft de politiek vind ik dat ze zich meer moeten gaan bezighouden met het probleem van de vergrijzing. Dat is noodzakelijk, je moet niet achter de feiten aanlopen. Het woord alleen al trouwens: ‘vergrijzing’. Je zou je schamen dat je grijs wordt!"

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten