Bewegen en actief blijven

Nel Stolk-Quartel (91) heeft het druk. Twee dagen in de week koffiedrinken met haar zus en vriendin, scrabbelen, breien voor het goede doel, boodschappen doen, het nieuws bijhouden, werken in huis en op maandagmiddag naar gym. “Ik vind dat ik alles zelf moet doen, en veel moet lopen en bewegen. Je moet bezig blijven, dat is goed voor je.”

Nel Stolk-Quartel

Mevrouw Stolk heeft dan ook geen hulp. En ook heeft ze weinig met zorg te maken. “Ik ben wel een paar keer gevallen, laatst nog op mijn gezicht toen ik een stoeprandje niet zag. Maar daar heb ik nu geen last meer van.” En ook van haar zware darmoperatie op haar 90ste merkt ze eigenlijk niets meer. “Ik moest eigenlijk een week in het ziekenhuis blijven, en daarna misschien naar een verpleeghuis voor revalidatie, maar na twee dagen liep ik alweer door de gangen van het ziekenhuis. De arts zei: ‘u bent het wonder van Zwijndrecht’.”

Goed en gezellig

Misschien was de goede conditie van mevrouw Stolk wel de oorzaak van het snelle herstel. “Al jaren ga ik met mijn zus, die nu 93 is, naar de gym. Daar lopen we, doen we rek- en strekoefeningen en gooien we met de bal. Dat is goed voor je en ook gezellig, want na de les gaan we altijd koffiedrinken. Inmiddels zijn we de oudsten en denken we erover te stoppen. We zijn namelijk afhankelijk geworden van de buurtbus sinds mijn zus geen auto meer heeft, en soms moeten we daar erg lang op wachten. Dat is wel jammer, maar je moet toch een keer stoppen.”

Steun bij de boodschappen

Maar ook zonder de gym blijft er nog genoeg beweging over. “Ik ga altijd lopend boodschappen doen. Een kwartiertje heen en terug. Dan moet ik wel goed opletten, want niet alle stoepen zijn goed. Maar ik kan het rustig aan doen, ik heb alle tijd.” Omdat mevrouw Stolk nog niet zo lang geleden over zo’n stoepje struikelde, heeft ze na enige twijfel nu wel een speciaal boodschappenkarretje. “Die duw je vooruit, net als een rollator of een kinderwagen. Ik kan er boodschappen in doen en tegelijk geeft het wat steun. Ik moet er wel aan wennen hoor, maar dat is met alle verandering als je ouder wordt.”

Liever geen stap terug

Ook huishoudelijke hulp heeft mevrouw dan ook liever niet, hoewel haar kinderen dat regelmatig aanbevelen. “Ik ben graag eigen baas. Dan ga ik bijvoorbeeld eerst de kamer stoffen, dan rust ik weer even uit, en dan doe ik de keuken.” En stiekem staat ze ook nog wel eens op de keukentrap. “Dat vinden de kinderen niets, maar eens in de zoveel tijd moet ik toch bovenop de kast stoffen of de gordijnen wassen. Ik weet dat ik dat ook aan de kinderen kan vragen, maar zolang het niet nodig is hoeft dat niet. Als je ouder wordt moet je steeds een stapje terug doen. Dat is moeilijk, dus probeer ik zolang mogelijk alles zelf te doen.”

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten